Rozdział 15

Kevin

Znajdując się w miejscu, gdzie za chwilę odbędą się wyścigi, poczułem się dziwnie. Tak dawno miałem styczność z tym otoczeniem i ludźmi. Skąpo ubrane dziewczyny czekające na zwycięzców, kibice dopingujący swoich faworytów i podchmieleni faceci liczący na łatwy podryw. Oprócz tego gwar. Piski, krzyki i owacje. Nie czułem się tutaj komfortowo. Już nie.

Wyszedłem z samochodu, który zaparkowałem dalej od całego zgromadzenia. Wzrokiem przeczesałem teren. Zdziwiłem się zastając tylko jedno auto gotowe do wyścigu. Czyżby bali się, że policja może ich złapać?

Szukałem dalej mając nadzieję zobaczyć Patricka. Długo nie musiałem tego robić, bo już po chwili odnalazłem go, obściskującego się z jakąś blondynką. Pewnym krokiem ruszyłem w jego stronę przepychając się przez tłum ciał.

Stanąłem obok niego i chrząknąłem. Chłopak ze złą miną odsunął się od dziewczyny i spojrzał na osobę, która mu przeszkodziła. Gdy mnie rozpoznał, jego poza od razu uległa zmianie. Odsunął od siebie blondynkę, a na twarzy zawitał mu grymas mający chyba przypominać uśmiech.

-Kevin. No, no, no. Cóż za miłe spotkanie, nie sądzisz? - zaczął

-Daruj sobie. Możemy pogadać? - spytałem.

Zamierzałem porozmawiać z nim w cztery oczy, dlatego odszedłem na bok. Kiedy usłyszałem zbliżające się kroki, odwróciłem się.

-Co jest tak ważnego, że przerywasz mi w takim momencie?

-Twój powrót. Miałeś zniknąć na zawsze, nie pamiętasz? A może mam ci przypomnieć? - zrobiłem krok w jego stronę.

-Oczywiście, że pamiętam. Ale czy nękam ciebie albo Harry'ego? Nie, więc nie rozumiem po co te nerwy? - uśmiechnął się.

No.Chyba.Kurwa.Nie.

-Jaja sobie robisz? Po co znowu pojawiłeś się w Londynie? Nie uwierzę, że oglądasz widoczki. - sarknąłem.

-Zawsze było u ciebie krucho z wiarą. Ale tym razem chyba nie masz innego wyjścia. - zaśmiał się.

Boże, jak ten idiota działał mi na nerwy!

-Wiesz słyszałem, że mało się tu działo odkąd odszedłem, więc postanowiłem wrócić. - spojrzał mi w oczy – Poza tym widziałem, że siostrzyczka wyładniała. Pewnie musisz ciągle przeganiać adoratorów, hym?

Uśmiechnął się tą swoją parszywą gębą. Zacisnąłem dłonie w pięść. Kurwa.

-Nawet nie waż się jej tknąć, rozumiesz? - złapałem go za kurtkę.

-Spokojnie. Mam propozycję.

Ostatnie czego mi było trzeba. Puściłem go, jednak nie cofnąłem się ani o krok.

-Jaką propozycję? Umowa była taka, że masz forse za tamten wyścig i odpierdalasz się ode mnie i Harry'ego.

-Tak. Od ciebie i Styles'a. Ale twoja siostra? Wchodzi w grę, czyż nie?

Oniemiałem. On naprawdę jest aż takim chujem?

-Czego chcesz? - warknąłem

-Ścigaj się dzisiaj. Z osobą, którą ja wyznaczę. Zakładam, że masz wóz? - spytał odchodząc.

Kiwnąłem tylko głową, ruszając w przeciwną stronę.

-Za pięć minut na linii startu! Zauważyłeś, że mam słabość do blondynek? - krzyknął jeszcze zanim zniknął w tłumie.

**

Podjechałem w określone miejsce i zrównałem się z samochodem przeciwnikiem. Ktoś zastukał w szybę. Opuściłem ją, a moim oczom ukazał się Patrick.

-Nie chcesz poznać swojej rywalki? - spytał.

-Rywalki? Mam się ścigać z dziewczyną? - nie dowierzałem temu, co usłyszałem.

-Och, już się boisz?

Zignorowałem zaczepny komentarz i wyszedłem z auta. Obok chłopaka stała bardzo ładna dziewczyna. Na oko była ona w moim wieku, miała długie sięgające do pasa, ciemne włosy i brązowe oczy. Niewysoka, ale też nie niska. Chyba jako jedyna była normalnie ubrana w czarne rurki i koszulę w kratę.

-Kevin. - wyciągnąłem do niej rękę.

-Rose. - odwzajemniła gest.

-Możesz mi wyjaśnić, czemu się z nią ścigam? - zwróciłem się do Patricka.

-Liczę na to, że cię rozwali. Powodzenia, Kevin. - powiedział tylko i zniknął.

Spojrzałem na dziewczynę. Ta wzruszyła tylko ramionami i odeszła do swojego samochodu. Zajebiście. No po prostu lepiej być nie mogło. Pokręciłem głową i zająłem miejsce za kierownicą.

_______________________________________

Witam wszystkich! :) Znowu krótki, ale jest :D Mam nadzieję,że się wam spodoba i zostawicie opinie po sobie :) Będzie mi naprawdę miło jak zobaczę chociaż jeden komentarz :) Dziękuję za wyrozumiałość. :3